تحقيقات قضايی مجدد ايتاليا

Page 1

الف: زمان خروج پرواز ۸۸۱ از طرابلس به رم در روز ۳۱ آگوست ۱۹۷۸، ساعت هشت بعدازظهر بوده، اما هواپیما، فرودگاه را در ساعت نُه بعدازظهر – یعنی با حدود یک ساعت تأخیر – ترک کرده است. 

ب: هواپیما در ساعت۱۲: ۲۳به رم رسیده است. 

ج: شخصی که خود را عباس بدرالدین معرفی کرده، در ساعت ۳۵: ۲۳‌‌‌ همان روز (۳۱ آگوست) به دفتر امنیتی فرودگاه «ویامچینو» مراجعه کرده و در اظهاراتی خلاف واقع، با معرفی هتل «ساتلایت» به عنوان محل اقامت خود، ویزای موقت ۴۸ ساعته درخواست کرده است تا پس از بازدید از شهر، ساعت ۴۰: ۱۱ صبح روز بعد – اول سپتامبر- با پرواز شماره ۴۹۰ هواپیمایی آلیتالیا، سفر خود را به مقصد «مالت» ادامه دهد. 

پلیس قضایی بلافاصله کارکنان هتل «هالیدی این» و کادر پرواز شماره ۸۸۱ هواپیمای آلیتالیا در روز ۳۱ آگوست ۱۹۷۸؛ و همچنین گروهبان زوتو دوناتو (Zotto Donato) را – که دفتر پلیس فرودگاه مشغول انجام وظیفه بوده و برای شخصی که خود را عباس بدرالدین معرفی کرده بود، روادید موقت ورود صادر کرده – مورد بازپرسی قرار داد. 

کارکنان هتل «هالیدی این»، احتمال اینکه افراد مراجعه کننده به هتل از لحاظ مشخصات ظاهری و چهره، شبیه امام و شیخ یعقوب باشند را منتفی اعلام کردند. اظهارات آنان، قاطعانه بر این نکته تاکید داشت که ویژگی‌های ظاهری و اندام درشت و قامت رعنای امام (با ۱۹۰ سانتی متر طول) و چهره ایشان با سبیل و محاسن بلند، می‌توانست مدت‌ها در اذهان بینندگان ماندگار باشد. کادر پرواز شماره ۸۸۱ هواپیمای آلیتالیا در روز۱۹۷۸/۸/۳۱ نیز در پاسخ به پرسش‌هایی که تنها چند روز پس از ناپدید شدن امام و یارانش از آن‌ها پرسیده شد، احتمال آنکه امام با آن ویژگی‌های ظاهری بارز و کم نظیر، در آن پرواز حاضر شده باشند را به کلی منتفی اعلام کردند. 

همچنین، گروهبان زوتو دوناتو نیز پس از دیدن تصویر عباس بدرالدین، احتمال اینکه شخصی که خود را عباس بدرالدین معرفی کرده، حقیقتاً خود او باشد را نفی کرد. 

با استناد به نکات اصلی تحقیقات مذکور، دادستان کل کشور ایتالیا در تاریخ ۱۹۷۹/۵/۱۰ درخواستی را تقدیم قاضی تحقیق پرونده کرد و ایشان نیز در تاریخ ۱۹۷۹/۶/۷مقرر داشت که با فرض اینکه در خاک ایتالیا هیچ جنایتی علیه امام و همراهانش انجام نشده است، پرونده مختومه اعلام شود. 

در ادامه، نمایندگی جمهوری خلق لیبی در رم، با ارسال درخواستی در فوریه ۱۹۸۰، خواهان انجام تحقیقات تکمیلی در این باره شد و نسخه‌ای از تحقیق انجام شده به وسیلۀ پلیس لیبی را که در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۷۹ آغاز شده – نیز به آن ضمیمه کرده بود. تحقیق مذکور بیش از هر چیز، بر اظهارات شاهدانی از لیبی و یک شاهد اهل کشور موریتانی تکیه داشت. آنان مدعی شده بودند که می‌توانند گواهی دهند که امام و همراهانش در ۳۱ آگوست ۱۹۷۸ با پرواز ۸۸۱ هواپیمایی آلیتالیا، خاک لیبی را ترک کرده‌اند. 

پس از پذیرش درخواست مذکور، دادستان کل کشور ایتالیا تحقیقات دقیق و پیچیده‌ای را از سر گرفت و به طور ویژه، اظهارات شاهدان متعدد لبنانی و لیبیایی را – که در گزارش‌های تحقیقات انجام شده در این دو کشور درج شده – استماع کرد. 

در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۱ (۲ مهرماه ۱۳۶۰) اسناد برای دقت بیشتر و نتیجه گیری سریع‌تر، به این دایره (دادستانی کل ایتالیا) ارجاع شد و تحقیقات مفصلی انجام گرفت که در بخش پنجم ضمائم آمده است. 

بنا بر موارد یادشده، دادستان کل دو احتمال را مطرح می‌سازد: 

۱- آنکه ناپدید شدن آنان در ایتالیا روی داده باشد؛ 

۲- دوم آنکه با اثبات (یا احتمال) اینکه افراد مذکور خاک لیبی را ترک نکرده‌اند، در لیبی ناپدید باشند. بدین ترتیب، احتمال دوم تنها بر اساس اصل «اعتبار قوانین جزایی» و به شکل عرَضی قابل بررسی است و به عبارت دیگر، تنها در محدودۀ لازم برای بررسی منفی در احتمال اول. 

اما در خصوص احتمال نخست، با مراجعه به رویدادهای آن روز‌ها و دلایل موجود، ثابت می‌شود که: 

اولا – با توجه به رویدادهای گزارش شده، به قطع و یقین اثبات می‌شود که نه امام، نه شیخ یعقوب و نه حتی همراه دیگر آنان عباس بدرالدین، در ساعات پایانی صبح روز۱۹۷۸/۹/۱، به هتل «هالیدی این» نرفته‌اند. 

دلایل قاطع و تردیدناپذیری که در این باره وجود دارد عبارتند از: 

۱. اظهارات کارکنان هتل «هالیدی این» 

از مجموع اظهارات کارکنان هتل چنین بر می‌آید که صبح روز ۱۹۷۸/۹/۱، چندین نفر به هتل «هالیدی این» مراجعه کرده‌اند و یکی از آنان لباس روحانی بر تن داشته است. شخص مذکور و یک فرد دیگر، پس از ارائۀ گذرنامه‌های امام و شیخ یعقوب، اتاق‌های ۷۰۱ و ۷۰۲ را برای مدت یک هفته رزرو کرده‌اند. یعقوب [فرد لباس شخصی]، یک فرم پذیرش اتاق را به نام خود و فرم دیگری را به نام امام تکمیل کرده و فرم مربوط به خودش را امضاء کرده است. افراد مذکور پس از آنکه حدود ده دقیقه در اتاق‌ها حضور یافته‌اند، هر دو با لباس شخصی – همانند شهروندان اروپایی – از هتل خارج شده‌اند و دیگر کسی آنان را مشاهده نکرده است. آنان حتی از تخت‌ها هم استفاده نکرده‌اند. 

پس از گذشت هفت روزی که هزینۀ آن پرداخت شده بود، در اتاق‌ها گشوده شد و گذرنامه‌های امام و یعقوب که بر روی میز نزدیک تخت‌ها قرار داشت، به همراه چهار چمدان کشف می‌شود. 

با توجه به این مطالب و با استناد به همین اظهارات، به سادگی می‌توان نتیجه گرفت افرادی که به نام امام و شیخ یعقوب به هتل مراجعه کرده‌اند، جعلی و ساختگی بوده‌اند، چراکه: 

– آقای نیکولاس لئوناردو (Nicolosi Leonardi) پس از دیدن تصویر امام، هیچ یک از دو فرد عرب زبانی را که در روز اول سپتامبر به هتل آمده بودند، با ایشان شبیه ندانست. این در حالی است که چهرۀ منحصر به فرد امام (با ۱۹۰ سانتی متر قد، ریش بلند، لباس علمای دین و هیکل درشت) [به سادگی از خاطر نمی‌رود] و این اظهارات در ۱۹۷۸/۹/۲۷ یعنی در فاصلۀ کوتاهی از تاریخ واقعه بیان شده است. 

– آقای کولانجلو پیترو (Colangelo pietro) نیز با دیدن تصویر امام تصریح کرد که هرگز شخصی با مشخصات ایشان را ندیده است، در حالی که ویژگی‌های ظاهری امام، منحصر به فرد بوده و استماع شهادت او در فاصلۀ کوتاهی پس از روز حادثه انجام شده است. 

– به گفتۀ خانم زامبوکو مارگریتا (Zamboucco (Margherita، شخصی که لباس روحانی بر تن و عمامه بر سر داشته، حدود ۱۷۵سانتی متر قد داشته و فردی که لباس شخصی داشته، کوتاه قد بوده است. او نیز با دیدن تصویر امام، احتمال اینکه شخص اول، امام باشد را نفی کرده است، در حالی که ظاهر امام با لباس روحانی، منحصر به فرد بوده و شاهد نیز در فاصلۀ کوتاهی از روز حادثه اظهارات خود را بیان داشته است. 

– آقای چدرونی آلبرتو (Cedroni Alberto) نیز در توصیف شخصی که لباس روحانی و عمامه داشته، طول قامت او را حدود ۱۸۰ سانتی متر و او را بدون ریش و سبیل و فرد لباس شخصی را کوتاه قد معرفی کرده و احتمال این را که شخص اول (با لباس روحانی)‌‌ همان کسی باشد که در تصویر امام دیده، به کلی نفی کرده است. 

– آقای دورانته جوزپه (Duranti Giuseppe)، طول قامت شخص دارای لباس روحانی را ۱۷۵ تا ۱۸۰ سانتی متر و او را فاقد محاسن و سبیل و فرد لباس شخصی را کوتاه قد و دارای سبیل معرفی کرده و قاطعانه اعلام داشته که امکان ندارد شخص اول،‌‌ همان کسی باشد که در تصویر امام دیده است و این در حالی که گواهی شاهد مذکور نیز در فاصلۀ کوتاهی از روز واقعه استماع شده و چهرۀ منحصر به فرد امام [به سادگی فراموش نمی‌شود]. 

– آقای هابر زیگفردو (Huber Siegfrido)، جانشین مدیر هتل نیز – بر اساس آنچه از زبان کارکنان هتل شنیده است – اظهار می‌دارد که دو فرد عرب زبان، تقریبا هم سن بوده و حدود ۳۰ سال داشته‌اند. قابل ذکر است که امام متولد سال ۱۹۲۸میلادی و شیخ محمد یعقوب متولد ۱۹۴۸میلادی هستند.