مهدیزاده از اعضای حلقه یاران صدر و سراینده اشعاری درباره امام موسی صدر بود. موسسه امام موسی صدر درگذشت این شاعر جوان را به خانواده و دوستدارانش تسلیت میگوید.
همراهان برنامههای مرتبط با امام موسی صدر، اجرای او را در برنامه شب شعر «یاد مهر» که به مناسبت تولد امام موسی صدر در سال 1390 برگزار شد، به خاطر دارند.
چهارپاره زیر یکی از سرودههای او درباره ربودن امام موسی صدر است:
زندانی اتاق صدو سیزده نوشت:
من اعتراف می کنم او را ندیدهام
من اعتراف میکنم این مرد پاک را
جز در خیال و قصه و رویا ندیدهام
اصلا کسی وجود ندارد به نام او
اصلا (امام موسی صدری) نبوده است
انکار ناشیانه تاریخ سخت نیست!!
آری، تبوک و خیبر و بدری نبوده است
مانند او وجود ندارد بدون شک
آخر چگونه میشود اینگونه مرد بود
هم مرهمی برای جراحات دوستان
هم با سپاه دشمن خود در نبرد بود
آخر چه جذبه داشت صدای مطنطنش
آخر چه بود در پس لبخند او نهان
دریای بی کرانهی سرخ سخن، لبش
در چشمهاش جا شده بود ابر و آسمان
اصلا عجیب نیست که یک ملت ضعیف
زیر پناه بال و پرت عاشقت شود
اما چگونه میشود اینقدر خوب بود…؟؟
آنقدر که شکنجه گرت عاشقت شود…
هر شیر سرکشی که به دیدار او رسید
چون صید در مقابل او رام رام بود
حتی اگر به مذهب من شک کنید باز
من حاضرم قسم بخورم او امام بود…
لازم به گفتن است که این شعر تازه را
با چشمهای قرمز و گریان نگفتهام
باور کنید آنچه که در فوق آمده
زیر شکنجههای فراوان نگفتهام…
