بشارتی از شری کرشن جی حکیم هندی

در جنگ مشهوری که میان پاندوما و کرو‌ها رخ داد، شری کرشن جی به میدان جنگ آمد و پیروان اندک حق و پیروان باطل را بسیار دید که مانند مور و ملخ زمین را فراگرفته‌اند، وی پیروان خود را موعظه کرد و آنچه لازم بود به آن‌ها فرمود. سپس به گوشه‌ای رفت و زمین ادب ببوسید و با پرودگارش به مناجات پرداخته چنین گفت:

«ای خدای بزرگ جهان و روح عظیم هستی، تو را به ذات پاک خودت سوگند می‌دهم و به آن کسی که باعث ایجاد زمین و آسمان شده و حبیب تو است و به آن کسی که عزیز و بسیار محبوب اوست و نامش «آهلی» است و نزدیک سنگ سیاه در بزرگ‌ترین پرستشاه جهان جلوه‌گر خواهد شد، عرض حال مرا بشنو و خواسته‌ام را بپذیر. اهریمنان و دروغگویان را نابود ساز و راستان را پیروزی رحمت فرما.‌ ای خدای،‌ ای ایلیا،‌ ای ایلیا،‌ ای ایلیا…!»

حکیم سیالکوتی می‌گوید: «آهلی لفظی است سانسکریت که در زبان عربی: علی یا عالی تلفظ می‌شد.»

یکم. انسان بی نظیر
دوم. از زبان دوست (سخن خدا)
سوم. از زبان دشمن
چهارم. بشارتی از جاماسب حکیم
پنجم. بشارتی از مهاتما بده، حکیم هند
ششم. بشارتی از شری کرشن جی حکیم هندی
هفتم. از لوح سلیمانی