گزارش روز نهم: انتظار صغری

روزهای آخر اوج کار است و تمام شدن بعدش دلگیرکننده.

در شلوغ‌ترین روز غرفه تا امروز، مجبور شدیم بعضی کتاب‌ها را برای چندمین بار از مؤسسه بیاوریم. دیروز عصر دیگر کتاب ادیان در خدمت انسان را نداشتیم.

حس خوبی است خالی شدن قفسه‌ها و چیدن دوباره‌شان. حس خوبی است دانشجویی بیاید با فهرستی که اسم کتاب ادیان در آن باشد.

حس خوبی است جوانی کتاب رهیافت‌های اقتصادی را بخواهد، چون استادش معرفی کرده.

دیدن مشورت‌ها و بحث‌های زوج‌ها برای انتخاب عکسی از امام شیرین است.

سراغ گرفتن از داستان‌های بنت الهدی صدر هم شیرین است. 

شلوغی و ازدحام هر قدر باشد، وقتی کسی درباره سرنوشت و کم کاری‌ها سوال می‌کند، نه نگران زمان هستم، نه خستگی، نه عواقب حرف‌ها. واقعیت‌ها را می‌گویم. غفلت‌ها و سازش‌ها را، تا ۳۶ ساله شدن اسارت را دلیل نبودنش ندانند. تا بدانند باید بر سر سیاستمداران فریاد بزنند و نه خانواده‌ای که خود دردمند است. 

تصویر روز:

بعضی حرف‌ها عجیب به دل می‌نشینند. مخاطب گمنامی نوشته: خواستند تو را از ما بگیرند، شدی انتظار صغری.