گزارش روز دهم: تجسم غفلت ما

غفلت در لغت نامه دهخدا گذاشتن، فراموش کردن، در فرهنگ معین فراموش کردن، اهمال کردن، بی‌خبر شدن، در فرهنگ عمید فراموش کردن، از یاد بردن، بی‌خبری، فراموشکاری، سهو و اهمال معنی شده است.

۳۶ سال غفلت یعنی ۳۶ سال اهمال و فراموش کردن. امروز چند نفر سوال کردند منظورمان از نوشتن ۳۶ سال غفلت، بالای غرفه چیست؟ و با تعجب پرسیدند منظورتان این است که ایران غفلت کرده؟

خانم صدر مخاطب یکی از این سؤال‌ها بود که با نجابت و ملاحظه ذاتی خاندان صدر جواب داد، من اما این دو ویژگی را ندارم. در نتیجه، خیلی صریح جواب دادم و بیشتر هم توضیح دادم. بدون اینکه فکر کنم این افراد که هستند. اما برایم جالب است بیشتر از اینکه نگران انسان‌ها باشین نگران قالب‌ها هستیم. 

این تصویر را می‌گذارم کنار تصویر پیرمردی که با احساس تمام از امام پرسید و موقع رفتن گفت: امشب من دعا می‌کنم، شما هم دعا کنید ایشان برگردند. 

این تصویر را می‌گذرام کنار تصویر افرادی که وقتی می‌شنوند خانواده دنبال آزادی امام هستند نه چیز دیگر، چشمانشان از تعجب باز می‌شود. 

در آخر هفته خلوت نمایشگاه، کتاب پیشوایی فرا‌تر از زمان را تمام کردیم و برای فردا باید دوباره از موسسه بیاوریم. جزوه‌های کلمه هم جز دو عنوانش تمام شدند. فردا روز آخر قرار سالیانه ماست. 

تصویر روز:

در ساعت‌های آخر نمایشگاه و خلوتی‌اش جوانی آمد، بدون اینکه داخل غرفه بیاید این را نوشت و رفت: 

آرمان خواهی مستلزم رنج و صبر است، اما زنده باد بهار که می‌آید…