آقا موسی حزنش را پنهان می‌کرد

به گزارش روابط عمومی مؤسسۀ فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، آیت الله محی الدین حائری شیرازی، امام جمعه سابق شیراز، در این دیدار که روز سه شنبه، سیزدهم خرداد 1393 انجام شد، سخنانش را این‌گونه آغاز کرد که «خدا ایشان را حفظ کند؛ هرجا که هست.»

وی در گفت و گو با گروه تاریخ شفاهی مؤسسه، ضمن توضیح سابقۀ ارتباطش با خاندان صدر، گفت: پدرم شاگرد سید اسماعیل صدر بود و ایشان در کربلا ساکن بودند. ایشان علاقه‌مند بود که به نجف و به درس مرحوم آخوند برود، اما پدر ایشان دلش می‌خواسته که این تک فرزندش، یعنی پدر ما پیش او بماند. این می‌شود که ایشان در کربلا می‌ماند. وقتی آسید اسماعیل صدر از ایشان علت نرفتنش را می‌پرسد و پدرم توضیح می‌دهد ایشان از حرف پدرم خیلی خوشش می‌آید و برای این‌که پدرم از دیگر هم‌کلاسی‌ها عقب نماند، خیلی پشتکار و تلاش به خرج می‌دهد به طوری که پس از چند سال، از بقیۀ هم‌کلاسی‌هایی که به نجف رفته بودند، جلو می‌افتد.

امام جمعۀ سابق شیراز، در این دیدار که با حضور خانم حورا صدر، فرزند امام موسی صدر صورت گرفت، به مکاتباتی که بین پدرشان و آیت الله صدر بوده اشاره کرد و گفت: «وقتی آیت الله بروجردی به قم آمد، آیت الله صدر جای نمازش را به آیت الله بروجردی داد و در نامه ای به پدرم نوشته بود که «صدر به ذیل خزید…» آسید صدرالدین خیلی آدم مخلصی بود و این کار از اخلاقشان بود.

عضو خبرگان رهبری سپس به تنها دیدارش با امام موسی صدر اشاره کرد و گفت: آقا موسی را دیده بودم و مقالاتش در مجلۀ مکتب اسلام درباره موضوعات اقتصادی را دیده بودم و یک بار هم ایشان در شیراز به خانه ما آمد. آقا موسی قدش از آدم‌های معمولی قدری بلندتر بود. خیلی متواضع بود و همیشه لبخند داشت. المومن بشره فی وجهه فی وجهه و حزنه فی قلبه؛ حزنش را پنهان می کرد.

آیت الله حائری شیرازی سپس به ارتباط امام صدر و شهید چمران اشاره کرد و گفت: چمران شیفته آقا موسی بود. رفتارش با آقا موسی رفتار عاشق و معشوق بود. عشق می‌ورزید اصلاً. چمران عاشق پیشه بود و آقا موسی هم دوست داشتنی و به هم می‌آمدند.

مشروح سخنان آیت الله حائری شیرازی در آینده منتشر خواهد شد.