۱۹۷۶- نشست ‏های عرمون و دعوت به حفظ وحدت ارتش و نفی تجزیه

۱۹۷۸ـ ربودن امام صدر در لیبی

در واپسین روز از ماه اوت ۱۹۷۸، واقعه‌ای رخ داد که در هیچ تصوری نمی‌گنجید. هیچ‌کس گمان نمی‌کرد که رهبر نهضت محرومان لبنان در اوج دوران تلاش و ثمربخشی و فداکاری ربوده شود. هیچ‌کس نمی‌توانست تصور کند که کسی به خود اجازه دهد با شیوه‌ای نیرنگ‌آمیز و آکنده از فریب و خیانت به امام وطن تعرض روا دارد و به آزار پیشوای مقاومت دست یازد. 
اما چنین شد و امام صدر در لیبی و به دست حاکم طغیانگر و جبار این کشور (قذافی) ربوده شد؛ همو که با این اقدام مذبوحانه رسم میهمان‌نوازی عربی را به کلی خدشه‌دار و ماهیت حقیقی خود را آشکار کرد. این اقدام او پیوندی نزدیک با اندیشه‌ها و طرح‌های صهیونیستی دارد. 
آحاد لبنانیان، به‌ویژه یاران امام صدر، از این اقدام بهت‌زده شدند. ربودن امام وطن و رهبر مقاومت، آن هم در هنگامی که بیش از هر زمان دیگر به وجود او نیاز مبرم داشتند، باورکردنی نبود؛ او که آثارِ رنج و محنتِ برجامانده از جنگِ داخلیِ لبنان و پیامدهای تجاوزات اسرائیل را از پیکر دردمند آنان می‌زدود. 

منبع: سیره و سرگذشت امام موسی صدر، چاپ دوم، ج ۲، ص ۳۳۲ – ۳۳۳

مؤلف: هیئت رئیسه جنبش امل

مترجم: مهدی سرحدی

روتیتر: ::بحران جنوب تا ربودن در لیبی::