پسر زیاد، مستحق عذاب خدای

کاروان شهادت که فرود آمد، حر و سربازانش نیز فرود آمدند و در برابر حسین لشکرگاه ساختند. سپس حرّ، خبر رسیدن حسین ع را به کربلا، به پسر زیاد گزارش داد.

پسر زیاد برای حسین نامه‌ای نوشت بدین مضمون:
به من خبر دادند که به کربلا آمده‌ای. امیرالمؤمنین به من نوشته که در بستر نرم نخوابم و نان‌گرم نخورم، تا تو را نکشم. مگر آنکه زیر فرمان آیی. فرمان من و فرمان یزیدبن‌معاویه. والسلام.

نامه را حسین بخواند و بینداخت و گفت: «رستگار نشوند مردمی که خشنودی آفریدگار را داده و خشنودی آفریده را خریدند.»

نامه‌رسان پاسخ نامه را بخواست.

حسین گفت: «این نامه پاسخی ندارد و نویسندة آن استحقاق عذاب خدای دارد.»

نامه‌رسان بازگشت و سخن حسین را در پاسخ نامه گزارش داد. پسر زیاد از شنیدنش بسیار خشمگین گردید و به تدبیر و جمع سپاه پرداخت.