نامه اعتراض خانواده امام موسی صدر به نمایندگان مجلس

در پی پذیرش «سعد مجبر»، فرستاده ویژه ژنرال معمر قذافی، رهبر لیبی از طرف مقامات كشورمان، خانواده امام موسی صدر با ارسال نامه‌‏ای به نمایندگان مجلس شورای اسلامی به‌‏عنوان مؤسسان كمیته پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر و امضاكنندگان نامه تاریخی مجلس برای پیگیری موضوع ربودن ایشان، از شیوه رفتار مسئولان جمهوری اسلامی ایران با این شخص به‌‏شدت گلایه كردند. 

متن کامل این نامه که در میان تک‌‏تک نمایندگان توریع شده، به این شرح است: 

 نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی؛ 
با سلام فراوان؛ 
همانطور که مستحضرید، در این ایام، نگرانی و احساس ضعف مسئولان سیاست‌‏خارجی کشور و ملاقات‌‏های گوناگون ایشان با مقامات لیبیایی، سرانجام به سفر «سعد مجبر» به ایران منجر شد و بسیاری از حریم‌‏‌ها گستاخانه شکست. 

برای اولین بار است که یک مقام رده‌‏پایین لیبیایی با تمام مقامات عالی‌‏رتبه جمهوری اسلامی یعنی ریاست‌‏جمهوری، ریاست مجلس، ریاست مجمع تشخیص مصلحت، وزیر امور خارجه و برخی دیگر، به صورت علنی و با برخی از تصمیم‌‏سازان، غیر علنی ملاقات می‌‏کند و مانند یک رئیس‌‏جمهور دوست، مورد استقبال پر شور قرار می‌‏گیرد. حادثه دردناک و توهین‌‏آمیزی بود اما توجه به نکات ذیل شایسته است: 

۱- استقبال بی‌‏نظیر ایران از «سعد مجبر»، از یک‌‏سو بیانگر شتابزدگی در محاسبات و آینده‌‏نگری نادرست متولیان سیاست‌‏خارجی است و از سوی دیگر، به لیبیایی‌‏‌ها و دیگر ناظران بین‌‏المللی و دولت‌‏های غربی فهماند که مقامات ایران، در ارتباط با مسئله هسته‌‏ای به‌‏شدت احساس ترس و نگرانی می‌‏کنند و برای کسب یک رأی حاضرند از اصول و ارزش‌‏‌ها و عزت‌‏شان دست بردارند. 

۲- صرف این همه هزینه سیاسی و اعطای این همه امتیاز برای جلب رضایت لیبی، از دو حال خارج نیست: یا مسئولان سیاست‌‏خارجی و امنیت‌‏ملی گمان می‌‏کردند که تصمیمات شورای‌‏حکام برآیند رأی‌‏گیری آزاد است و رأی لیبی به نفع ایران خواهد بود؛ در این صورت، واقعاً باید از این ساده‌‏پنداری مسئولان و نا‌آگاهی ایشان از استراتژی غرب تأسف خورد و از آینده تصمیمات احساس نگرانی کرد یا گمان می‌‏کردند که دوستی و هم‌‏پیمانی لیبی با آمریکا، تأثیری بر کاهش دشمنی کاخ‌‏سفید با جمهوری اسلامی می‌‏گذارد که باز هم جای تأسف و افسوس است؛ آن هم لیبی، حکومتی که عامل و بانی نخستین ایجاد غائله هسته‌‏ای و منبع فروش اطلاعات هسته‌‏ای ایران به غرب بوده است. دریغا و صد افسوس؛ عاقبت هم دیدیم که حکومت بدوی لیبی در آخرین لحظات چه کلاهی سر تمدنی ایرانی اسلامی گذاشت. 

۳-‌ای کاش دولتمردان ایران، جامعه شیعه و دیگر مردم لبنان و خانواده امام موسی صدر و علما و مراجع و دانشگاهیان و علاقه‌‏مندان دیگر و نخبگان امضاکننده نامه سرگشاده را در باب پی‌‏گیری جدی قضیه امام موسی صدر را مطمئن نکرده بودند و‌ای کاش حتی اگر می‌‏خواستند تعهدات و مسئولیت‌‏های خود را نادیده بگیرند این‌‏طور ملاقات‌‏‌ها و محتوای گفت‌‏وگوهایشان را علنی نمی‌‏کردند و‌ای کاش دست‌‏کم برای حفظ ظاهر هم که شده، قضیه امام موسی صدر را به ربایندگان ایشان نمی‌‏فروختند و‌ای کاش در این معامله ناصواب چیزی عایدشان می‌‏شد.‌ ای کاش ما را نسبت به پیگیری جدی قضیه ربودن امام موسی صدر و آزادی ایشان امیدوار و مطمئن و دلخوش نمی‌‏کردند.‌ای کاش ما را به حال خود‌‌ رها می‌‏کردند و از جانب ما تصمیم نمی‌‏گرفتند.‌ای کاش اگر دفاع از حقوق شهروندان را در این مرحله مصلحت نمی‌‏دانستند در ملاقات حضوری با عناصر لیبی، قول مساعدت از جانب دولت و مردم ایران و خانواده امام موسی صدر نمی‌‏دادند. 

نماینده هوشیار مردم؛ 
شما بزرگواران، مؤسسان کمیته پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر و امضاکنندگان نامه تاریخی مجلس برای پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر هستید. حال که سموم نا‌امیدی قلب‌‏های امیدوار و متوقع را سوزانده و نهال اطمینان به آینده را خشک کرده و اعتبار و آبروی ایران را خدشه‌‏دار ساخته، حداقل برای حفظ اقتدار ملی، حفظ اصول و ارزش‌‏های انسانی، اجرای قانون اساسی مبتنی بر حقوق شهروندی، تحقق رهنمودهای اسلامی و رفع شرمساری تاریخی، از شما تقاضا می‌‏کنیم که به فکر جبران مافات باشید و راه قربانی‌‏شدن اصول را مسدود فرمایید و تمنا داریم تا دیر نشده، آب رفته را به جوی باز آورید و دل‌‏های شکسته را مرهم نهید و اعتماد و امیدهای شیعیان لبنان و ایران را مستحکم کنید. شما بزرگواران، نمایندگان مردم و محور اعتماد منادیان حق و حقیقت و رفع مظلومیت هستید. طرحی نو در اندازید و چاره‌‏ای بیندیشید و جبران فرمایید. مبادا سکوت‌‏تان باعث تجری بیشتر لیبی و دلسردی دوستان شود. مبادا دشمن‌‏شاد شویم.

بار الها، عنایتی و نصرتی
با تشکر
خانواده صدر