نامه امام موسی صدر به آقای سید مهدی حائری

حضرت حائری عزیز سلام بر شما

چقدر باید شکر خدا کنی که این‌قدر خوبی، همت داری، گرمی، متدینی، زرنگی، خرمقدس نیستی و لامذهب هم نمی‌باشی. خویشان ما از همت والای تو سخن می‌گویند و تو را از خویشان خود نزدیک‌تر و باهمت‌تر می‌دانند. الحمدلله. خدا حفظت کند و برکت دهد.

به هر حال صمیمانه از الطاف شما نسبت به خانم و بچه‌ها تشکر می‌کنم و عوض خیر از خدا که «جزاته الاوفی» است می‌خواهم.

گویا آقای عموی بزرگوار حضرت لواسانی به عراق مشرف شدند. باز هم سفارش؟؟؟ را کردند. شرمنده‌ام کار‌ها این‌جا مانند لاک‌پشت پیش می‌رود. امیدوارم درست شود.

خوب برادر، از ایران چه خبر؟ شنیدم رفقا بما لعنت می‌کنند همان‌طور که حسین را و علی را لعنت می‌کردند، ولی حقیقت روشن خواهد شد.

آیا امکان تکان دادن بیشتری وجود ندارد. مردم خیلی مستمند و بیچاره‌اند زمستان هم شدت وضع را افزود. فعلاً که امید بهبود اوضاع عمومی لبنان می‌رود.

قالی‌باف، گلیم‌باف، زیلوباف و غیره آماده شد؟ امیدوارم از حالا فکر ما باشید. از دست جعفر خلاص شدیم. سلام به همه می‌رسانم و شما را به خدا می‌سپارم.

موسی الصدر

۱۱/۱۱/۷۶