چند تصویر از غرفه امام موسی صدر در نمایشگاه کتاب

مهدیه پالیزبان:

امسال غرفه موسسه طراحی متفاوتی از سال‌های قبل دارد، هرچند طراحی آن تکمیل نشد و دیوارهای خالی غرفه تازه امروز بالاخره عکس امام صدر را بخود دید و رنگ و رویی گرفت، اما هرسال که می‌گذرد آدم‌های بیشتری امام موسی را می‌شناسند.

امسال بیشتر از همه این سوال را می‌شنویم که آخرین خبر از امام چیست؟ در حوادث لیبی از امام خبری نشده است؟ و وقتی جواب می‌دهیم که امام صدر، هموطنمان همچنان زندانی قذافی است، همه در جواب از آرزویشان برای آزادی امام می‌گویند و بازگشتش. این روز‌ها همه منتظر خبر آزادی امام موسی هستند. خیلی‌ها گفتند برای آزادی امام دعا می‌کنند.

بسیاری از شنیدن صحبت آیت‌الله بهجت امیدوار شده‌اند که امام صدر می‌آید. در فضای هفته‌های اخیر و حوادث لیبی بسیار مناسب بود اگر غرفه هم حال و هوای متناسب با شرایط حساس آزادی امام موسی صدر داشت و تحریک و انتظار و اشتیاق در آن دیده می‌شد. تصاویر امام موسی صدر هر سال بیشتر از قبل خواهان دارد. هرچند باید در شکل رنگ عکس‌ها تنوع بیشتری به کار برود. نرم افزار گفتارهای امام موسی صدر مثل سال‌های قبل پرفروش است. هیچ چیز جذاب‌تر از صدا و تصویر خود امام موسی صدر نیست و این در واقع کار ما را برای جذب مخاطب راحت‌تر می‌کند. دو کتاب جدید موسسه با استقبال خوبی روبرو شده است.

اما هنوز هم جای خالی دو کتاب نای و نی و ادیان در خدمت انسان احساس می‌شود. تاکید مردم به اینکه می‌خواهند صحبت‌های خود امام را بخواهند، اشتیاق آنان را برای شناخت امام صدر، آنطور که هست، نشان می‌دهد. چند نفری سراغ کتاب حبیبه جعفریان را گرفتند.. چند نفر از نرم افزاری که شهریور سال قبل همشهری جوان منتشر کرد تعریف کردند که در هر درمورد دست ما خالی بود. اما با علاقه مردم به شناخت امام موسی صدر به نظر می‌رسد موسسه باید با سرعت بیشتری تنوعی در محصولات خود ایجاد کند. بروشورهای سخنرانی‌های امام موسی هم بسرعت تمام می‌شود. عنوان‌های جذاب سخنرانی‌ها، بخصوص علل عقب‌ماندگی مسلمانان، مردم را جذب و کنجکاو می‌کند. چند نفری سراغ برنامه‌های موسسه را گرفتند.

امسال برخلاف سال‌های قبل برنامه حضور مهمانان در غرفه تنظیم نشد. فقط دکتر احسان شریعتی و دکتر طباطبایی مثل هر سال به غرفه سر زدند. فرزندان دکتر شریعتی که معمولا به غرفه بنیاد شریعتی سر می‌-زنند، همیشه به غرفه موسسه امام صدر هم می‌آیند و اگر خانم صدر باشد، به صحبت می‌نشینند. در این ۳ سال هیچوقت مجالی نبود تا صحبت‌هایشان را بشنوم. فقط می‌دانم که هروقت همدیگر را می‌بینند، خاطرات سال‌های نوجوانی و جوانی زنده می‌شود. هرچند این دو خانواده سال‌ها از هم دور بودند، اما هنوز هروقت کنار هم می‌نشینند صمیمیت روزهای دور گذشته زنده می‌شود.

بسیار زیبا خواهد بود اگر روزی همه فرزندان امام صدر و دکتر شریعتی کنار هم باشند و در یک قاب تصویر بنشینند. دکتر طباطبایی امروز ناگهانی به غرفه آمد و خواست حضورش اطلاع‌رسانی نشود. ما خودمان را برای تجمع و شلوغی غرفه – مانند دو سال قبل – آماده کرده بودیم، اما خواهرزاده امام موسی بخاطر کمی وقت زیاد در غرفه نماند و فقط برای دیداری کوتاه نزد ما آمد. دکتر کاظم صدر، برادرزاده امام هم معمولا روزهای اول سری به غرفه می‌زنند و خسته نباشید می‌گویند. امروز وزیر ارشاد هم در بازدید از نمایشگاه، از غرفه موسسه دیدن کرد و در جریان حضور موسسه و فعالیت-های آن قرار گرفت.

اما در روزهای غرفه‌داری برای امام موسی صدر بیشتر از مسئولان و افراد سر‌شناس واکنش و رفتار مردم جالب و مهم است؛ از روحانی مسنی که عکس امام را می‌بوسد، تا مردی که چشمانش برق می‌زند وقتی می‌گوید سال‌ها قبل امام موسی را در خانه شهید محمدباقر صدر، پسرعمویش، دیده است، تا جوانانی امروزی با ظاهری که شاید به نظر نرسد امام را بشناسند، اما با علاقه و اشتیاق امام را به دوستان و همراهانشان معرفی می‌کنند، تا نوجوانانی که می‌آیند و می‌گویند می‌خواهند امام صدر را بشناسند. تا آنهایی که سراغ خانواده را می‌گیرند و خانمی که به فرزندان امام سلام می‌رساند، تا جوانی که می‌گوید از امام صدر فقط این را شنیده که روی باز و چهره خندانی داشته است و ما با صبر و حوصله برایش از روحانی‌ای می‌-گوییم که سعی کرد شبیه پیامبری عمل کند که اسوه خوش رفتاری و مهربانی است، تا مردان می‌انسالی که می‌گویند امیدشان به بازگشت امام است.

دوستان زیادی را دیدیم. کسانی که هر سال به غرفه سر می‌زنند و حتی نامشان را هم نمی‌دانیم، اما چهره-‌هایشان آشناست و گاهی حتی چند بار در مدت نمایشگاه به غرفه سر می‌زنند. انگار دنبال گمشده‌شان در این غرفه کوچک می‌گردند. روزهای آخر، روزهای شلوغ نمایشگاه است. ۶ روز اول نمایشگاه بسرعت گذشت. همچنان در انتظار دیدار همه دوستداران امام موسی صدر در غرفه کوچکی هستیم که به اندازه قلب بزرگ امام موسی برای همه آدم‌ها جا دارد.