ناگفته هايی از ربودن امام موسی صدر

در صبح یک روز جمعه ماه اوت سال ۱۹۷۸ میلادی امام موسی صدر به همراه شیخ محمد و عباس بدرالدین به لیبی سفر کرد. در میان بدرقه کنندگان ایشان در فرودگاه بیروت، کاردار لیبی و محمود بن کوره نیز حضور داشتند. در فرودگاه طرابلس رئیس دفتر ارتباطات خارجی کنگره عمومی خلق لیبی یا‌‌ همان وزیر خارجه لیبی، احمد شحاطی، از ایشان استقبال کرد. امام و همراهانش که میهمانان رسمی دولت لیبی بودند در هتل الشاطی در طرابلس اقامت گزیدند. رسانه‌های خبری لیبی هیچ اشار‌های به حضور میهمانان رسمی دولت خود یعنی امام صدر نکردند و از برنامه‌های ایشان در این سفر هیچ خبر ندادند تا جایی که کاردار لبنان در طرابلس آقای نزار فرحات از حضور ایشان در این شهر خبردار نشد تا اینکه استاد عباس بدرالدین در تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۷۸ با او تماس گرفت. مفاد گزارش رسمی موجود در وزارت خارجه لبنان این نکته را تائید می‌کند.

نزار فرحات نیز بلافاصله امام صدر و همراهانش را برای صرف غذا و افطار به خانه خودش دعوت می‌کند. در دیدار با آقای فرحات، عباس بدرالدین از او در خواست می‌کند که برای او ویزای پاریس تهیه کند تا او بتواند در کنار آقای صدر به پاریس برود. امام صدر و شیخ محمد یعقوب ویزای ورود به پاریس را در گذرنامه‌های خود داشته‌اند و چنین درخواستی از کاردار نمی‌کنند.

مقامات لیبی محل اقامت امام موسی صدر را در بخش شماره ۳۵۱ یعنی قسمتی از هتل قرار می‌دهند که زیر نظر مستقیم دستگاه اطلاعات لیبی بوده است. بعد از مدتی و با وجود سانسور خبری شدید، پس از آنکه از بازگشت امام و همراهانش از لیبی خبری نشد و ارتباط با آنان نیز می‌سر نگردید مجلس اعلای شیعیان لبنان از کاردار لیبی در لبنان در تاریخ ۶ سپتامبر ۱۹۷۸ خواست در این زمینه اطلاعاتی ارائه کند اما وی از پاسخگویی طفره رفت. چهار روز بعد مجلس، موضوع را با نخست وزیر دولت لبنان دکتر سلیم الحص، در میان گذاشت.

وی فورا کاردار لیبی را در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۸ فراخواند و خواستار جواب رسمی و فوری شد. ظهر روز بعد کاردار لیبی پاسخ داد که امام موسی صدر و همراهانش عصر روز ۳۱ اوت ۱۹۷۸ با هواپیمای خطوط هوایی ایتالیا به شماره ۸۸۱، لیبی را به قصد رم ترک گفته‌اند!!

اما نکته جالب اینجاست که امام به هیچ وجه قصد نداشت ۳۱ اوت لیبی را ترک کند بلکه او می‌خواست شنبه یا یکشنبه بعد، دوم یا سوم سپتامبر طرابلس را به مقصد پاریس ترک کند. یکی از اتباع فرانسه به نام نزار علی – که اصالتا لبنانی است – در‌‌ همان هتل اقامت داشت که امام صدر و همراهانش بودند. امام صدر و نزار علی در روز ۳۰ اوت ۱۹۷۸ با یکدیگر در هتل دیدار می‌کنند. پس از آنکه امام موسی صدر مطلع می‌شود نزارعلی روز بعد یعنی ۳۱ اوت با هواپیما به پاریس خواهد رفت، نامه‌ای کوتاه برای خانواده خود در پاریس می‌نویسد تا نزارعلی به آن‌ها بدهد. امام در این نامه به خانواده خود خبر می‌دهد که روز شنبه یا یکشنبه یعنی ۲ یا ۳ سپتامبر به پاریس سفر خواهد کرد.

امام موسی صدر در لیبی است!

اخباری که در طول سال‌های گذشته و از منابع مختلف به دست خانواده امام موسی صدر رسیده حاکی از زنده بودن و حضور امام موسی صدر در کشور لیبی است. براساس آخرین آمار به دست آمده در سال ۲۰۰۲ عده‌ای از زندانیان لیبی بعد از ۳۰ سال تحمل سختی و مرارت دیکتاتور خبیث لیبی و به سر بردن در زندان، آزاد شدند که حامل یک خبر بسیار مهم بودند. آن‌ها در‌‌ همان سال یعنی ۲۰۰۲ و مدتی قبل از آزادی، امام موسی صدر را در یکی از زندان‌ها سالم و زنده دیده بودند و با او به گفتگو پرداخته بودند. این خبر نقطه عطفی در تلاش‌ها برای پیگیری سرنوشت ایشان محسوب می‌شد. دادستان کشور ایتالیا هم به دنبال ادعای لیبی مبنی بر اینکه امام موسی صدر وارد ایتالیا شد، گروه تحقیق و بررسی تشکیل داد و بعد از بررسی کامل اسناد و مدارک اعلام کرد که چنین شخصی به هیچ وجه از لیبی خارج نشده و به ایتالیا نیز ورود پیدا نکرده است و اظهارات اولیه مسئولین لیبی در این مورد جعلی است.

در سال ۱۳۷۹ نیز به دنبال شکایت مجدد خانواده امام موسی صدر به دادگاه عالی لبنان، این نهاد قضائی بعد از بررسی این موضوع، این اتفاق را اقدام علیه امنیت ملی تشخیص داد و این بار با رنگ و بوی جدیدی این مقوله را مورد برررسی قرار داد. از آن تاریخ به بعد قاضی تحقیق در لبنان شروع به کار کرد و بعد از بررسی اعلام کرد ربودن ایشان در لیبی اتفاق افتاده و تمام شواهد دال بر دخالت این کشور در جریان این آدم ربایی است.

در ‌‌نهایت قاضی مذکور در سال ۱۳۸۴ افرادی را که در جریان این آدم ربایی دخیل بود مشخص نموده و حکم احضار همه آن‌ها را برای بازجویی در دادگاه صادر کرد که قذافی و ۱۷ تن از مقامات لیبی در زمره این افراد محسوب می‌شوند. این احکام برای دادستانی لبنان فرستاده شد که دادستان این کشور چند هفته پیش همه احکام صادره از سوی قاضی را تائید کرده و دستور اعلام جرم بر علیه قذافی و ۱۷ نفر از مقامات لیبی را صادر نمود.