كميته پيگيری همه‌‏جانبه برای آزادی امام موسي صدر از دعوت قذافي به ايران انتقاد كرد

كميته پيگيري همه‌‏جانبه براي آزادي امام موسي صدر با صدور بيانيه‌‏اي از دعوت «معمر قذافي» به ايران به شدت انتقاد كرد.به گزارش «ايلنا»، متن كامل اين بيانيه به اين شرح است: «مجموعه مواضع و سياست‌‏هاي اخير در پيوند با حكومت ليبي بيانگر رويكرد جديدي است كه به شدت با دستورات امام راحل و نيز سياست‌‏ها و موضع‌‏گيري‌‏هاي دولتهاي قبلي، متضاد است. اين شتاب دستگاه سياست خارجي براي گسترش روابط با ليبي و مقابله با دست‌‏هايي كه تاكنون تفرقه انداخته‌‏اند و جبران فاصله‌‏ها و كدورت‌‏هاي گذشته، نوعي عذرخواهي از حكومت ليبي به نظر مي‌‏رسد. عذرخواهي از اينكه روزگاري امام خميني با آمدن قذافي به ايران به واسطه ربودن امام موسي صدر مخالفت فرمود، و يا از اينكه رهبر معظم انقلاب، آزادي امام موسي صدر را از قذافي پيگيري فرمود، عذرخواهي از اينكه رؤساي جمهور قبلي اجازه تقويت روابط با ليبي را ندادند و يا عذرخواهي از اينكه نخبگان ايران اسلامي به ربودن رهبر شيعيان لبنان توسط قذافي اعتراض كرده‌‏اند و يا پوزش از اينكه چرا هنوز حوزه‌‏هاي علميه قم و دانشگاهيان موضوع امام صدر را پيگيري مي‌‏كنند و همايش ميگذارند و رسانه‌‏ها مطلب مي‌‏نويسند. به هر تقدير در ادامه اتفاقات چند ماه گذشته و از جمله سفر «عزت سوز سعد مجبر» به ايران، اينك ملاقات معاونت وزارت خارجه با قذافي و ابراز شرمندگي از دستهاي تفرقه‌‏انداز و سپس دعوت از معمر قذافي يعني مسؤول مستقيم ربودن امام موسي صدر براي سفر به ايران، هر گونه حمل به صحت كردن را ناممكن مي‌‏سازد. لذا نكات ذيل به نظر مي‌‏رسد: 1ـ آيا چنين خبري كه از سوي منابع ليبيايي منتشر شده، درست است يا خير؟ اگر درست است چرا چنين دعوتي علي‌‏رغم مباني اصولي امام خميني (ره) و نظام و آموزه‌‏هاي ديني و حقوقي اساسي شهروندان صورت گرفته است. 2ـ اگر خبر دعوت قذافي به ايران درست باشد، علامت اشتباه مجدد كارشناسان سياست خارجي اسلامي در محاسبه و برآورد نقش و جايگاه و قدرت جهاني ليبي است. پيداست كه حتي جمع‌‏بندي درستي از نتايج سفر سعد مجبر در ايران و ولخرجي‌‏هاي ايشان در ايجاد امكان ملاقات با همه مسؤولان عالي‌‏رتبه ايراني ندارد. و نمي‌‏دانند در ازاي عدول از اصول جمهوري اسلامي و بذل و بخشش امتيازات گوناگون به طرف ليبيايي نه تنها هيچ امتيازي نگرفتند كه آمريكا و غرب را براي فرستادن پرونده هسته‌‏اي ايران به شوراي امنيت جري‌‏تر كردند. آخر اگر ليبي قدرت آن را مي‌‏داشت كه در شوراي حكام از ايران دفاع كند كه مجبور نمي‌‏شد در برابر آمريكا تسليم شود و عزت و قدرت خود را تقديم كاخ سفيد كند. حتي اگر به قدرت و صداقت ليبي در حمايت از پرونده تحقيقات صلح‌‏آميز هسته‌‏اي ايران هم مطمئن بودند آيا فكر نمي‌‏كردند كه يك رأي ليبي نمي‌‏تواند سرنوشت تصميم‌‏گيري شوراي حكام آژانس اتمي را تغيير دهد كه اين همه امتياز دارد. 3ـ برخي معتقدند كه خظاي محاسباتي قبل در حال تكرار است. بار قبل برآيند نظر سياست‌‏سازان در دعوت سعد مجبر به ايران اين بود كه چون ليبي عضو شوراي حكام آژانس است عدول از مواضع اصولي نظام و عذرخواهي از دولت قذافي باعث مي‌‏شود پرونده هسته‌‏اي ايران در آژانس بماند و به شوراي امنيت نرود. اين بار چون احتمال عضويت ليبي در شوراي امنيت به عنوان يكي از نمايندگان قاره آفريقا مطرح شده و دو سه كشور آفريقايي و اروپايي حمايت كرده‌‏اند باز هم سياست‌‏سازان ايران ما گمان كرده‌‏اند كه ليبي از تمام منافع جهاني خود به خاطر ايران چشم‌‏پوشي مي‌‏كند و به تنهايي جلوي تحريم‌‏ها را مي‌‏گيرد. چند بار بايد شاهد اين اشتباهات و محاسبات نادرست باشيم. تكرار اين‌‏گونه خطاها ذهن حتي انسان‌‏هاي خوشبين و ساده‌‏لوح را به سوي نوعي توافق‌‏هاي جديد پشت پرده معطوف مي‌‏كند. 4ـ صميمانه بايد سؤال كرد كه آيا توافق‌‏هاي پشت‌‏پرده‌‏اي ميان دستگاه سياست خارجي ايران با ليبي صورت گرفته است كه اين‌‏گونه شتابناك و گستاخانه مواضعي مغاير با مواضع اصولي جمهوري اسلامي ايران و مغاير با ضرورت ديني و قانوني و نافي حقوق شهروندان و مخالف شيوه روساي جمهور قبلي از مقام معظم رهبري گرفته تا آقاي سيد محمد خاتمي اتخاذ مي‌‏شود. در اين مقطع به قضاوت تاريخ و مردم و آينده كاري نداريم فقط مي‌‏خواهيم بدانيم كه آيا سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران نسبت به ليبي تغيير كرده است؟ آيا تعامل و توافق جديدي صورت گرفته است؟ آيا سياست خارجي جديد سخاوتمندانه و عجولانه از جنايت‌‏هاي ليبي در ربودن امام موسي صدر و فروش اسناد محرمانه ايران به آمريكا و آتش‌‏افروزي در مساله جزاير سه‌‏گانه و تسليم اسناد هسته‌‏اي و ده‌‏ها مورد ديگر صرفنظر كرده است. نميخواهيم در توهم و تعارف بمانيم. اگر واقعاً توافقات جديدي به مصداق «ني زما و ني زتو، رو دم مزن» صورت گرفته دستور فرماييد كه صريح و روشن به ما بگويند تا چشم اميد از دولت نهم ببنديم و ديگر توقعي در ارتباط با پيگيري قضيه ربودن امام و آزادي ايشان از ليبي نداشته باشيم. خوش خيالي و خوشبيني نابجا، ظلم به عدالت و حقيقت و انسان است. ما بوي توافقات و تعاملات جديد با ليبي را مي‌‏شنويم. به ما صريح بگوييد تا تكليف خود را بدانيم و كاري به كار يكديگر نداشته باشيم.با تشكر كميته پيگيري همه جانبه براي آزادي امام موسي صدر»