نامه خانواده امام موسی صدر به نمایندگان مجلس

در پی پذیرش «سعد مجبر»، فرستاده ویژه ژنرال معمر القذافی، رهبر لیبی توسط مقامات كشورمان، خانواده امام موسی صدر با ارسال نامه‌‏ای به نمایندگان مجلس شورای اسلامی به‌‏عنوان مؤسسان كمیته پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر و امضاكنندگان نامه تاریخی مجلس برای پیگیری موضوع ربودن ایشان، از شیوه رفتار مسئولان جمهوری اسلامی ایران با این شخص به‌‏شدت گلایه كردند. به گزارش ایلنا، متن كامل این نامه كه در میان تك‌‏تك نمایندگان توزیع شده، به این شرح است:«نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی؛با سلام فراوان؛همانطور كه مستحضرید، در این ایام، نگرانی و احساس ضعف مسئولان سیاست‌‏خارجی كشور و ملاقات‌‏های گوناگون ایشان با مقامات لیبیایی، سرانجام به سفر «سعد مجبر» به ایران منجر شد و بسیاری از حریم‌‏ها گستاخانه شكست.برای اولین بار است كه یك مقام رده‌‏پایین لیبیایی با تمام مقامات عالی‌‏رتبه جمهوری اسلامی یعنی ریاست‌‏جمهوری, ریاست مجلس, ریاست مجمع تشخیص مصلحت, وزیر امور خارجه و برخی دیگر، به صورت علنی و با برخی از تصمیم‌‏سازان، غیر علنی ملاقات می‌‏كند و مانند یك رئیس‌‏جمهور دوست، مورد استقبال پر شور قرار می‌‏گیرد. حادثه دردناك و توهین‌‏آمیزی بود اما توجه به نكات ذیل شایسته است:1- استقبال بی‌‏نظیر ایران از «سعد مجبر»، از یك‌‏سو بیانگر شتابزدگی در محاسبات و آینده‌‏نگری نادرست متولیان سیاست‌‏خارجی است و از سوی دیگر، به لیبیایی‌‏ها و دیگر ناظران بین‌‏المللی و دولت‌‏های غربی فهماند كه مقامات ایران، در ارتباط با مسأله هسته‌‏ای به‌‏شدت احساس ترس و نگرانی می‌‏كنند و برای كسب یك رأی حاضرند از اصول و ارزش‌‏ها و عزت‌‏شان دست بردارند.2- صرف این همه هزینه سیاسی و اعطای این همه امتیاز برای جلب رضایت لیبی، از دو حال خارج نیست: یا مسئولان سیاست‌‏خارجی و امنیت‌‏ملی گمان می‌‏كردند كه تصمیمات شورای‌‏حكام برآیند رأی‌‏گیری آزاد است و رأی لیبی به نفع ایران خواهد بود؛ در این صورت، واقعاً باید از این ساده‌‏پنداری مسئولان و نا آگاهی ایشان از استراتژی غرب تأسف خورد و از آینده تصمیمات احساس نگرانی كرد یا گمان می‌‏كردند كه دوستی و هم‌‏پیمانی لیبی با آمریكا، تأثیری بر كاهش دشمنی كاخ‌‏سفید با جمهوری اسلامی می‌‏گذارد كه باز هم جای تأسف و افسوس است؛ آن هم لیبی، حكومتی كه عامل و بانی نخستین ایجاد غائله هسته‌‏ای و منبع فروش اطلاعات هسته‌‏ای ایران به غرب بوده است. دریغا و صد افسوس؛ عاقبت هم دیدیم كه حكومت بدوی لیبی در آخرین لحظات چه كلاهی سر تمدنی ایرانی اسلامی گذاشت.3- ای كاش دولتمردان ایران، جامعه شیعه و دیگر مردم لبنان و خانواده امام موسی صدر و علما و مراجع و دانشگاهیان و علاقه‌‏مندان دیگر و نخبگان امضاكننده نامه سرگشاده را در باب پی‌‏گیری جدی قضیه امام موسی صدر را مطمئن نكرده بودند و ای كاش حتی اگر می‌‏خواستند تعهدات و مسئولیت‌‏های خود را نادیده بگیرند این‌‏طور ملاقات‌‏ها و محتوای گفت‌‏وگوهای‌‏شان را علنی نمی‌‏كردند و ای كاش دست‌‏كم برای حفظ ظاهر هم كه شده، قضیه امام موسی صدر را به ربایندگان ایشان نمی‌‏فروختند و ای كاش در این معامله ناصواب چیزی عایدشان می‌‏شد. ای كاش ما را نسبت به پیگیری جدی قضیه ربودن امام موسی صدر و آزادی ایشان امیدوار و مطمئن و دلخوش نمی‌‏كردند. ای كاش ما را به حال خود رها می‌‏كردند و از جانب ما تصمیم نمی‌‏گرفتند. ای كاش اگر دفاع از حقوق شهروندان را در این مرحله مصلحت نمی‌‏دانستند در ملاقات حضوری با عناصر لیبی، قول مساعدت از جانب دولت و مردم ایران و خانواده امام موسی صدر نمی‌‏دادند.نماینده هوشیار مردم؛شما بزرگواران، مؤسسان كمیته پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر و امضاكنندگان نامه تاریخی مجلس برای پیگیری قضیه ربودن امام موسی صدر هستید. حال كه سموم نا امیدی قلب‌‏های امیدوار و متوقع را سوزانده و نهال اطمینان به آینده را خشك كرده و اعتبار و آبروی ایران را خدشه‌‏دار ساخته، حداقل برای حفظ اقتدار ملی، حفظ اصول و ارزش‌‏های انسانی, اجرای قانون اساسی مبتنی بر حقوق شهروندی, تحقق رهنمودهای اسلامی و رفع شرمساری تاریخی, از شما تقاضا می‌‏كنیم كه به فكر جبران مافات باشید و راه قربانی‌‏شدن اصول را مسدود فرمایید و تمنا داریم تا دیر نشده، آب رفته را به جوی باز آورید و دل‌‏های شكسته را مرهم نهید و اعتماد و امیدهای شیعیان لبنان و ایران را مستحكم كنید. شما بزرگواران، نمایندگان مردم و محور اعتماد منادیان حق و حقیقت و رفع مظلومیت هستید. طرحی نو در اندازید و چاره‌‏ای بیندیشید و جبران فرمایید. مبادا سكوت‌‏تان باعث تجری بیشتر لیبی و دلسردی دوستان شود. مبادا دشمن‌‏شاد شویم..بار الها؛ عنایتی و نصرتیبا تشكرخانواده صدر»