10 اثر منتشرنشده از امام موسی صدر به بازار آمد

به گزارش خبرنگار مهر، عناوین ۵ کتاب از این مجموعه به شرح زیر است:

«علی (ع) موحد بود و بس» (سخنرانی ۳۷ سال پیش درباره حضرت علی در کاشان)، «روح تشریع در اسلام» (مقاله ۳۶ سال پیش درباره قانونگذاری در اسلام با ترجمه موسی اسوار)، «حسین (ع) وارث انبیا» (سخنرانی درباره دشمنان امام حسین (ع))، «زینب (س) شکوه شکیبایی» (۲ سخنرانی امام درباره نقش زینب (س) در واقعه عاشورا) و «عدالت در اسلام» (مقاله ارائه شده امام در نهمین همایش اندیشه اسلامی در تلسمان الجزایر).

کار ترجمه سه کتاب اخیر را مهدی فرخیان بر عهده داشته است.

چهار کتاب دیگر نیز عبارتند از: «دین در جهان امروز» (سخنرانی امام در دانشکده حقوق و علوم اقتصادی دانشگاه یسوعی بیروت)، «محمد (ص) پیامبر بت شکن» (سخنرانی ۴۹ سال پیش امام درباره پیامبر اسلام ترجمه مهدی فرخیان)، «زهرا (ع) فصلی از کتاب رسالت» (سخنرانی امام درباره زندگی حضرت فاطمه (س) با ترجمه عهلی حجتی کرمانی) و «اخلاق روزه» (شامل خطبه‌ها و پیامهای اخلاقی و دینی امام درباره روزه).

همچنین کتاب «اسرار ربودن امام موسی صدر» (چکیده پرونده‌ای ۲۰۰۰ صفحه‌ای در این باره) با محوریت موسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر در ایران (به مدیریت «حورا صدر» دختر وی) و با همکاری موسسه نشر شهر در مجموعه «پرتو‌ها» منتشر شده است.

هر یک از این کتاب‌ها در قطع پالتویی و در شمارگان ۵۰۰۰ نسخه منتشر شده‌اند. امام موسی صدر ۱۴ خرداد سال ۱۳۰۷ هجری شمسی در محله چهار مردان شهر قم به دنیا آمد. پس از اتمام سیکل اول و بخش مقدمات علوم حوزوی در خرداد سال ۱۳۲۲ رسما به حوزه علمیه قم پیوست و قریب ۱۳ سال از مدرسین حوزه‌های علمیه قم و نجف کسب فیض کرد و شاگردان برجسته ‌ای را تربیت کرد که معروف‌ترین آنان در ایران آیت الله شیخ یوسف صانعی و در لبنان شهید عباس موسوی دبیر کل سابق حزب الله است.

او در اواخر سال ۱۳۳۸ وصیت مرحوم آیت الله سید عبدالحسین شرف الدین رهبر متوفی شیعیان لبنان را لبیک گفت و به عنوان جانشین آن مرحوم، سرزمین مادری خود ایران را به سوی لبنان ترک کرد و در تابستان سال ۱۳۴۵ و پس از اجتماعات عظیم و چند روزه شیعیان لبنان در بیعت با او رسما از حکومت وقت درخواست کرد تا مانند دیگر طوائف آن کشور مجلسی برای سازماندهی طایفه شیعه و پیگیری مسائل آن تأسیس شود و پس از سه سال مجلس اعلای اسلامی شیعیان تأسیس و امام موسی صدر به اتفاق آرا به ریاست آن انتخاب شد اما در پی امتناع دولت لبنان از پذیرش مطالبات او، جنبش محرومان لبنان در اوایل سال ۱۳۵۳ به رهبری امام موسی صدر شکل گرفت. او در سال ۱۳۵۴ مجدداً به ریاست مجلس اعلای اسلامی شیعیان برگزیده شد.

حمایت امام موسی صدر از بستنی فروشی مسیحی در شهر صور که به فتوای صریح ایشان مبنی بر طهارت اهل کتاب منجر شد، توجه تمامی محافل مسیحی لبنان را به سمت خود جلب کرد. امام موسی صدر اولین شخصیتی بود که در زمستان سال ۱۳۵۶ طرح سازشکارانه توطین پناهندگان فلسطینی در جنوب لبنان را افشا و با مواضع شجاعانه خود از تحقق آن جلوگیری کرد.

وی در دیدارهای مکرر سال ۱۳۵۷ خود با رهبران سوریه، عربستان سعودی و برخی دیگر از کشورهای جهان عرب، اهمیت انقلاب اسلامی ایران، پیروزی قریب الوقوع آن و ضرورت هم پیمانی آنان با این انقلاب را به آن‌ها گوشزد کرد. امام موسی صدر در سوم شهریور سال ۱۳۵۷ و در آخرین مرحله از سفر دوره‌ای خود به کشورهای عربی بنا به دعوت رسمی معمر قذافی وارد لیبی و در روز ۹ شهریور ربوده شد.

دستگاه‌های قضایی دولتهای لبنان و ایتالیا و همچنین تحقیقات انجام شده از سوی واتیکان، ادعای لیبی مبنی بر خروج امام از آن کشور و ورودش به رم را رسما تکذیب کرد و مجموعه اطلاعات آشکار و پنهانی که طی دو دهه پیش به دست آمده‌اند، دال بر این نکته‌اند که امام موسی صدر هرگز خاک لیبی را ترک نکرده ‌است.

آخرین خبری که در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۰ توسط سایت «جبهه نجات ملی لیبی» بر روی شبکه جهانی اینترنت منتشر شد، مدعی آن است که امام موسی صدر در اواخر سال ۱۳۷۶ توسط برخی زندانیان زندان ابوسلیم شهر طرابلس مشاهده شد و بعد از مدتی به مکانی دیگر انتقال یافت.