خاطرات
توجه به تمام ظرائف اخلاقی و انسانی
… خدا می‌داند گاهی اوقات پیش می‌آمد، که آقا موسی حتی دوتومان هم نداشت. دوتایک تومانی…. خدا می‌داند. نامزد کرده بود و می‌خواست به تهران برود. دیدم شب به منزل ما آمده است. گفت محلاتی می‌توانی پنج تومان به من قرض بدهی. گفتم قضیه چیست؟ گفت می‌خواهم برای خانمم کادویی بخرم وبه تهران بروم. توجه کنید. از نظر مالی اینقدر سلیم النفس بود. اما از آن طرف، ازنظر نشاط و فعالیت‌های درسی حقیقتاً غوغا بود. واقعاً آن دوره دیگر در قم تجدید نمی‌شود. یادم هست که آقا موسی ذوق شعری هم داشت. در آخرهای شب مثنوی می‌خواند و صدای خیلی خوبی هم داشت. پدرش هم خیلی شخصیت بزرگواری بود. تا آخر هم در خانه‌شان فرش نبود. گلیم انداخته بودند.
… رفتار آقا موسی یک رفتار بسیار عاقلانه، اصولی و انسانی بود. عصبانی نمی‌شد و درعین حال جلوی کارهای مضر را می‌گرفت. اگرچه در مقابل کارهای مضر می‌ایستاد، اما اینطور نبود که توی ذوق افراد بزند. کارش را می‌کرد و درعین حال به تمام ظرائف اخلاقی و انسانی توجه داشت. .
… آخرین سفری که به لبنان داشتم، درسال ۱۳۵۴ بود. حدود پنج روز میهمان ایشان بودم. درهمان طبقه بالای ساختمان مجلس اعلای اسلامی شیعه. یادم نمی‌رود که اتاق خوابش فرش نداشت و موزائیک بود. کف اتاق یخ بود. گفتم آقاموسی. چرا اینجور می‌کنی؟ گفت می‌خواهم خوابم نبرد! اگر اتاق سرد باشد خوابم نمی‌برد. ایشان درهمان سفر یک مصاحبه خیلی قوی با مطبوعات لبنان داشت که به نظر من یکی از جالبترین صحنه‌های آقاموسی بود. اسراییل و دشمنان ناراضی بودند که ایشان با طوائف و ادیان مختلف روابط حسنه‌ای دارد. لبنان نمونه‌ای از همزیستی موفق ادیان مختلف در کنار یکدیگر بود. شیعه، سنی، مسیحی و دروزی همه درکنار هم زندگی می‌کردند. اسراییل می‌خواست این همزیستی را برهم زند. آقاموسی هم دراین بین مجلس اعلای اسلامی شیعه و حرکت‌المحرومین را راه انداخته بود و حسابی قوی شده بود.
منبع: فصلنامه مفید ش۱۶، ۱۳۷۷، ص۵۷
منبع: مرحوم آیت الله مجدالدین محلاتی، از نزدیکترین دوستان امام موسی صدر