۱۹۷۴-حملات اسرائیل به اردوگاه‌های فلسطینیان در جنوب

شخصیت‌های سیاسی شیعه در تجمع خود، پیش از هر چیز تجاوزاتِ اسرائیل به بی‌گناهانِ ساکن در اردوگاه‌های فلسطینی و روستا‌ها را شدیداً محکوم می‌کنند و ضمن اعلام حمایت و پشتیبانی خود از فلسطینیان، به‌زودی از مناطق بمباران‌شده بازدید خواهند کرد. حاضران در تجمع مذکور وظیفۀ خود می‌دانند که ضمن محکومیت نقض حریم هوایی لبنان در تجاوزات هواپیماهای بیگانه، بر ضرورت پاسداری از مرزهای زمینی و هوایی در برابر این تجاوزات تحقیرآمیز، به مثابۀ یکی از نخستین وظایف دولت، تأکید کنند. حاضران در جلسه ضمن اطلاع از روند مذاکرات کار‌شناسان فنی و اداری که سرگرم گفت‌وگو دربارۀ خواسته‌های شیعیان هستند، شورایی متشکل از کار‌شناسان را مأمور مذاکرات و نتایج آن و پیگیری مصوبات تعیین کردند و بار دیگر بر این نکته تأکید می‌کنند که تا وقتی بارقۀ امیدی وجود دارد، اقدامات مسالمت‌آمیز و گفت‌وگو‌ها ادامه یابد. [۱] 

در ادامه، امام صدر به همراه هیئتی متشکل از آقایان فضل‌الله دندش و عبدالمجید الزین و علی بِزّی و محمد حبیب بزّی و سرتیپ خطّار حیدر و دکتر جعفر شرف‌الدین، ضمن بازدید از اردوگاه‌های پناهندگانِ فلسطینیِ جنوب که مورد هجوم دشمن قرار گرفته بود و عرض تسلیت به خانواده‌های قربانیان، از رشادت و پایمردی تحسین‌برانگیز ساکنان اردوگاه‌ها تجلیل کردند. [۲] 

همچنین، امام در دیدار با یاسر عرفات آخرین تحولات منطقه و موضوع حملۀ اسرائیل به اردوگاه‌های فلسطینی جنوب لبنان را بررسی کرد. [۳] 

درگیری میان کتائب و جنبش مقاومت فلسطین

در پی وقوع درگیری میان افراد مسلحِ عضو حزب کتائب لبنان و برخی از اعضای مقاومت فلسطین در منطقۀ دکوانه، تلاش‌های گسترده‌ای به‌منظور توقف درگیری‌ها و حفظ پیوند میان لبنان و فلسطین آغاز و تماس‌های متعددی برقرار شد. امام صدر این وقایع را «آغاز درگیری میان برادرانی دانست که مدت‌ها در کنار هم زیسته و شرایط و موقعیت‌های یکسانی را تجربه کرده‌اند و سرنوشت یکسانی دارند» و علت وقوع بخش عمدۀ درگیری‌ها را «انگیزه‌های شخصی» خواند و تصریح کرد: «حال که دولت حضور ندارد و در مرخصی دائم به سر می‌برد، تنها راه‌حلِ پیشگیری از چنین وقایعی تشکیل کمیته‌های مشترکِ مردمی است.» [۴] 

——
 [۱]. الجریدة، ۱۹۷۴/۶/۲۲. 

 [۲]. المحرر، ۱۹۷۴/۶/۲۴. 

 [۳]. النهار، ۱۹۷۴/۶/۲۶. 

 [۴]. النهار، ۱۹۷۴/۷/۳۱.