شاید این را هم
باید اینجا بگویم. من موسیقی را به توصیه دایی ام امام موسی
صدر شروع کردم. زمانی که هنوز مدرسه می رفتم. ایشان به من
گفتند که برو سراغ موسیقی ایران، یک معلم بگیر، موسیقی ایران
را بشناس که دریایی است عظیم. و مرتب هم از من می پرسید که چه
کار کردی. این بود که من در قم معلمی گرفتم و روزی ۳۵ دقیقه
آموزش موسیقی می گرفتم. تا اینکه دیپلم گرفتم. روزی که می
خواستم قم را ترک کنم، از دوازده دستگاه و ردیف موسیقی ایرانی،
جز نوا، همه ردیف ها و دستگاه ها را آموخته بودم.
سال دومی که آلمان بودم، امام موسی صدر به آلمان آمد و به من
گفت که موسیقی کلاسیک غرب هم دریای عظیمی است. برو توی این
مساله غور کن و جواب یک مساله را هم برای من پیدا کن. گفتم چی
دایی جان؟ گفت در مشرق زمین بیشترین محرک موسیقی دانان ما
حرمان است. اینها قاعدتا چنین چیزی را در فرهنگ خود ندارند.
ببین عنصر اصلی شکل دهنده موسیقی اینها چیست. من به قوانین
هارمونی و هماهنگی رسیدم. گفتم دایی جان من فکر می کنم بیشتر
هماهنگی است. ایشان گفت اصلا ساز آفرینش هماهنگ است.
